Röddin var sá hluti ToRun þar sem mest bar á milli þess sem hann gat og þess hvernig var að nota hann. Þessi útgáfa lokar mestu af því bili.
Skjárinn heldur í við samtalið
Á meðan þú talar hættir heimaskjárinn að vera heimaskjár. Kveðjan og flýtileiðirnar víkja til hliðar, og það sem þú sagðir og það sem aðstoðarmaðurinn svaraði birtist jafnóðum. Staðir, tenglar og skrár sem hann fann berast sem spjöld sem þú getur snert, á þeim stað í samtalinu þar sem þau fundust — ekki í hrúgu neðst.
Öll kúlan er talhnappurinn núna, með hljóðnemann í miðjunni. Fólk miðaði á lítið merki og hitti ekki.
Þögnin hefur skýringu
Leit eða uppfletting á korti getur tekið margar sekúndur. Áður var sú þögn óaðgreinanleg frá slitnu símtali. Aðstoðarmaðurinn segir nú að hann sé byrjaður, og segir það aftur ef verkið er enn í gangi.
Þín orð, á þínu tungumáli
Tal var umritað eftir tungumáli viðmótsins en ekki því sem talað var. Ef þú notaðir forritið á ensku og talaðir tyrknesku horfðir þú á þínar eigin setningar berast þýddar, á meðan aðstoðarmaðurinn svaraði þér á tyrknesku — eitt samtal, tvö tungumál. Umritun fylgir nú þeim sem talar.
Hljóðneminn sjálfur
Í Android tóku símtöl upp hljóð um leið sem ætluð er upplestri: engin bergmálseyðing, engin sjálfvirk styrkstýring. Á hátalara barst rödd aðstoðarmannsins aftur inn í hljóðnemann og lágvært tal hélst lágvært. Símtöl nota nú leiðina sem byggð er fyrir handfrjáls samtöl — sömu hegðun og forritið hefur alltaf haft á iPhone.
Og eftir á
Vistað símtal segir nú hvað það var: hver lína ber hljóðnemamerki, tímann sem hún var sögð og líkanið sem sagði hana, og lengd lotunnar er sýnd einu sinni í lokin. Það les í þeirri röð sem það gerðist, sem hljómar augljóst og var ekki satt áður.