Elk AI-platform heeft een factureringsmodel. De meeste houden het vaag genoeg dat je de randen pas ontdekt wanneer er iets misgaat — een onverwachte afschrijving, een functie die stilletjes verslechtert, een rekening die je niet kunt afstemmen. ToRun kiest de omgekeerde aanpak: het geldmodel ligt bewust open, en de regels ervan zijn dezelfde of je nu in de gratis laag zit of op een ondernemingsabonnement.
Dit stuk loopt het volledige beeld door: waar het geld vandaan komt, waar het heen gaat en hoe je elke cent zelf kunt verifiëren.
Drie geldbronnen, één prioriteitsketen
Wanneer je een bericht stuurt of een beeld genereert, bepaalt ToRun de financiering in een vaste volgorde.
Het gratis sessiebudget is de eerste bron. De gratis laag geeft een terugkerend budget dat in stappen door de dag heen weer oplaadt. Het is geen maandplafond dat je bereikt om vervolgens te wachten — het is een schuivend venster, zodat je het platform gestaag kunt gebruiken zonder portemonnee. Is het huidige venster leeg, dan herstelt het volgende oplaadinterval het. De exacte bedragen en het oplaadritme staan op /pricing.
Het abonnementstegoed is een aan de periode gebonden budget dat bij de betaalde abonnementen hoort. Het is in geen enkele echte zin «onbeperkt» — het is een vastgestelde hoeveelheid AI-uitgaven die in de abonnementsprijs zit en die elke factureringsperiode opnieuw begint. Trekt een aanroep uit het tegoed, dan vermindert dat het restant van die periode.
De portemonnee is een vooruitbetaalde pot die je uitdrukkelijk oplaadt. Aanroepen putten eruit wanneer het gratis budget op is en er geen abonnementstegoed beschikbaar is (of het tegoed halverwege de periode opraakt). Er is geen stilzwijgende automatische afschrijving: de portemonnee geeft alleen uit wat je erin hebt gestort.
Deze drie bronnen vormen een prioriteitsketen. Het platform loopt ze op volgorde af — eerst gratis budget, dan abonnementstegoed, dan portemonnee — en de bron die betaalde wordt op de factuurregel genoteerd. Zijn alle drie leeg, dan gaat de aanroep niet stilletjes door om je later te belasten; hij wordt geblokkeerd met een duidelijke melding.
Eén factuurregel per aanroep, altijd
De kerninvariant van het factureringssysteem van ToRun: elke afzonderlijke AI-aanroep schrijft precies één regel. Niet één per sessie. Niet één per dag. Eén per aanroep, op het aanroepmoment, met een bevroren momentopname van de prijs die op dat ogenblik gold.
Die momentopname bevat de prijsregel die bij uitvoering actief was, het gebruikte tarief per eenheid, de valuta en de wisselkoers op het uitvoeringsmoment, de geldbron en, voor BYOK-gebruikers, welk factureringsniveau van toepassing was. Ze draagt ook een kostenopsplitsing per modaliteit: verbruikte één aanroep tekstinvoer, een prefix uit de cache en een beeldbijlage, dan toont de regel de kosten van elk onderdeel apart.
Het praktische gevolg is dat, als een aanbieder over zes maanden zijn tarieven wijzigt, je historische regels volledig controleerbaar blijven. Je neemt een willekeurige regel, kijkt het bevroren tarief op en herberekent de afschrijving offline. De rekening hangt niet af van actuele prijzen om te kloppen.
Factuurregels worden alleen toegevoegd en kunnen niet ter plekke worden gewijzigd. Faalt een aanroep gedeeltelijk, dan blijft de oorspronkelijke regel staan en documenteert een zusterregel de fouttoestand. Dat is geen technische beperking, maar bewust auditontwerp.
Ontgrendeling via middelen, niet via abonnementslabels
Een veelvoorkomend patroon bij AI-platformen is premiumfuncties achter abonnementslabels vergrendelen. Men controleert of de gebruiker op een betaald abonnement zit en zet de functie anders helemaal uit. Dat schept een klif: een abonnement boven de drempel krijgt alles, eentje eronder krijgt niets.
ToRun gebruikt dat patroon niet. Premiumfuncties — grotere contextvensters, redeneermodi, toegang tot capabelere modellen — worden bepaald door de vraag of er middelen beschikbaar zijn, niet door welk abonnement je nominaal hebt. Concreet: heb je saldo in de portemonnee of een actief abonnementstegoed met resterend budget, dan kun je die functies gebruiken. Ze putten uit je beschikbare middelen tegen het passende tarief. Heb je geen middelen, dan is de functie niet beschikbaar tot je oplaadt of je tegoed vernieuwt.
Dit betekent dat de gratis laag geen opzettelijk verminkt product is. Het is hetzelfde product met een kleiner terugkerend budget. Zolang dat budget er is, krijg je dezelfde routering en dezelfde functies. Is het op, dan krijg je dezelfde duidelijke toestand: geen middelen, functie niet beschikbaar.
BYOK: routeren via je eigen aanbiedersaccount
Heb je rechtstreekse ondernemingscontracten met OpenAI, Anthropic, Google of een andere aanbieder, dan laat BYOK je je API-gegevens in een versleutelde kluis plakken.
De kostenstructuur staat gedocumenteerd op /pricing. Factuurregels voor BYOK-aanroepen leggen nog steeds de volledige momentopname vast — welk sleutelniveau gold, welke tokenaantallen de aanbieder terugmeldde en wat de netto platformvergoeding was — zodat het grootboek volledig blijft, ook wanneer de onderliggende kosten via jouw account lopen.
Je verbruik lezen
Het verbruiksdashboard toont je uitgaven over alle aanroepen voor elk gewenst datumbereik, uitgesplitst naar modus (chat, beeld, workflow en andere), naar model en naar geldbron. Elke regel in het grootboek is één factuurregel — je kunt hem uitklappen om de volledige momentopname te zien, inclusief prijseenheid, tarief en kosten per modaliteit.
De export is een plat JSON- of CSV-bestand met factuurregels en alle momentopnamevelden. Wil je een afschrijving verifiëren, dan staan de gegevens die je nodig hebt in de regel zelf — geen externe verwijzing vereist. Het doel is dat je nooit de klantenservice hoeft te vragen waarom een getal is wat het is.
Deze traceerbaarheid is geen premiumfunctie. Ze geldt voor elk account, elke aanroep, vanaf dag één.