„Znajdź mi kawiarnię, która jest teraz otwarta” to zdanie, które ludzie mówią do telefonów, a odpowiedź, jakiej oczekują, to nie akapit tekstu. To krótka lista, najbliższe na początku, z wystarczającą ilością informacji w każdym wierszu, by wybrać bez opuszczania rozmowy. W ciągu ostatnich dwóch tygodni karta miejsca w ToRun została przebudowana wokół tego oczekiwania.
Co jest na karcie
Mapa rysuje każdy wynik z jego oceną na pinezce, więc jedno spojrzenie mówi, w którą stronę dzielnicy iść. Każdy wiersz ma zdjęcie, nazwę, informację, czy miejsce jest otwarte, i przedział cenowy, jaki faktycznie podaje dane miejsce — bez wymyślonych znaków dolara. Rozwiń wiersz, a pojawią się dwie ostatnie opinie. Stuknij, a dostaniesz trasę albo połączenie. Długie przytrzymanie skróconej nazwy sprawia, że telefon odczyta ją na głos w całości.
Jedna karta, trzy ekrany
Ta sama karta jest rysowana na iOS, na Androidzie i w aplikacji webowej, a te same reguły decydują, co się na niej znajduje. Tryb głosowy też jej używa: powiedz „znajdź mi piekarnię” podczas rozmowy, a zapis kończy się mapą, która nadal tam jest, gdy później ponownie otworzysz czat.
Ile to kosztuje
Wyszukiwanie miejsc działa u płatnego dostawcy. Pewna liczba wyszukiwań miesięcznie jest wliczona; ponad nią płaci portfel, a każde pobranie zdjęcia jest rozliczane raz, opisane jako to, czym jest, na stronie użycia, jak każda inna opłata w ToRun. Nie ma tu żadnego gorszego zamiennika, który po cichu podsuwa słabsze dane, gdy budżet się kończy — jeśli wyszukiwanie nie może działać, karta tak właśnie mówi.
Drobiazgi, które były nie tak
Bąbelki ocen wyświetlały się kilka razy za duże na niektórych telefonach z Androidem; licznik i nagłówek mogły nie zgadzać się co do kosztu tury; chip narzędzia pojawiał się dla narzędzia, które nigdy nie zostało uruchomione; karta znikała po ponownym załadowaniu czatu. Wszystko naprawione w tej samej turze, bo karta, z której korzysta się dziesięć razy dziennie, musi być nudna dokładnie tam, gdzie trzeba.