Een multi-aanbiederplatform leeft of sterft door zijn catalogus. Als de getoonde prijs verouderd is of een gepensioneerd model nog steeds wordt aangeboden, stort elke belofte over transparantie in. Drie regels houden de onze eerlijk.
1. Prijzen worden nooit ter plekke bewerkt
Wanneer een aanbieder een prijs wijzigt, overschrijven we niet het oude getal. De oude prijsregel wordt gesloten met een einddatum en er begint een nieuwe regel — zodat elk vroeger factureringsrecord blijft verwijzen naar de prijs die geldig was toen de aanroep werd uitgevoerd. Je grootboek van maart klopt in juli nog steeds.
2. Pensioneringen worden afgedwongen, niet onthouden
Aanbieders kondigen modelpensioneringen aan; platforms vergeten ze. ToRun legt de pensioneringsdatum vast op de dag dat deze wordt aangekondigd, geverifieerd tegen de officiële pagina van de aanbieder. Wanneer de datum aanbreekt, stopt routering met het aanbieden van het model — en alles wat je erop hebt gebouwd, heeft al een opvolger voorgesteld gekregen.
3. Elke capaciteitsbewering wordt getest
"Ondersteunt visie" in een catalogus is een bewering; een gerouteerd verzoek is bewijs. Capaciteitsregels worden gezaaid vanuit aanbiederdocumentatie en vervolgens op de proef gesteld — een model dat een capaciteit in werkelijkheid niet kan leveren, verliest de vlag in plaats van een voetnoot te krijgen.
Waarom dit techniek is, geen papierwerk
Alle drie de regels lopen als codepaden, niet als wiki-pagina's: prijsregels zijn tijdgebonden records, pensioneringsdata bewaken routering als een poort, capaciteitsvlaggen sturen modelselectie. Eerlijkheid die afhangt van iemands geheugen is geen eerlijkheid — het is geluk.